Tai Chi en Tempel of Heaven

Vandaag moesten we weer vroeg uit ons bed komen want we moesten gaan eten.
Bij het eten zagen we ook een Nederlander die moest in China werken.
Toen we klaar waren gingen we nog even naar de wc bij het hotel.
Want we moesten even wachten totdat Monique kwam.
Zij bracht ons naar het station.
Daar moesten we op het pleintje staan totdat onze lerares kwam.
Eerst gingen we wat lopen en dan gingen we tai Chi en echte karatedans doen, maar toen moest ik naar de wc en ik moest weer staand plassen en ik mocht ook mijn naam schrijven met een enorme kwast.
Toen het afgelopen was kregen we een andere gids voor de tempel of heaven.
Zij heeft ons ook rondgeleid en we hebben souvenirtjes gekocht en magneetjes.
En we hebben dumpling gegeten.
(geschreven door Yang)


Gisterenavond belde onze gids Monique, dat we vanmorgen wat vroeger opgehaald zouden worden.
Dit was geen probleem, want voor 8 uur konden we best al ontbeten hebben.
Het was een heel lekker ontbijt met nasi en broccoli.
We hadden onze buikjes goed gevuld en konden dan ook met een voldaan gevoel op pad.
Omdat het verkeer (en vooral de metro) erg druk is, was Monique iets verlaat, maar dat mocht de pret niet drukken.
We gingen met de metro naar het park waar we de Tai Chi les zouden krijgen.
Vanaf hier nam Saskia het over.
Zij leidde ons rond en vertelde heel veel over de Chinese geneeskunde, dit was heel interessant.
In het park was volop bedrijvigheid. Er was weer veel muziek, er waren mensen aan het zingen, aan het sporten en aan het dansen.
Bij een wat rustiger plekje kregen wij de Tai Chi les.
Dit was erg leuk om te doen.
Toen dit klaar was, werden we opgehaald door Diana, en zij nam ons mee naar de Tempen of Heaven.
Ik vond dit 6,5 jaar geleden al heel fascinerend, en dat was het nu weer.
We hebben weer heel veel geleerd over de keizer en de dynastie van China.
Ook hier was er veel bedrijvigheid. Er was zelfs een heuse datingmarkt.
Hier stonden allemaal ouders en die hadden A4tjes op de grond liggen met mijn zoon/dochter is op zoek naar een leuke partner. En alle info die je op een datingsite ook zet, in de hoop dat er een leuke date uit voort komt.
Ze hadden liever niet dat daar foto’s van gemaakt zouden worden.
Nadat de rondleiding klaar was, zijn we maar even wat gaan eten, want het was toch al wel lunchtijd, iets wat je ook in het park zag.
Want waar de Chinezen normaal spelletjes zitten te doen, was het nu vrij rustig.
Omdat we wat souvenirtjes gekocht hadden, en niet de hele tijd met de tas wilde sjouwen, zijn we met de metro terug naar ons hotel gegaan.
Het is een geweldig systeem die metro, maar je moet dus goed opletten welke uitgang je moet nemen, want voor je het weet, sta je dus aan de andere kant en kom je niets herkenbaars meer tegen.
Maar wij laten ons niet zomaar uit het veld slaan, en gaan dus op onderzoek uit.
Want via het metrostation naar de juiste ingang lopen, lukt alleen als je weer een kaartje koopt.
Maar dat waren we niet van plan.
Dus goed op de bordjes rondom het metrostation gekeken.
En uiteindelijk hebben we het allemaal gevonden.
Omdat we nu een vrije middag hadden, en Yang heel graag naar het portret van Mao wilde, besloten we om naar het Tianmen plein te gaan.
Even goed gekeken welke metro we moesten hebben, en hup…… daar gingen we weer.
Na een tassencontrole kwamen we bij het plein.
Helaas mochten we dit keer het plein niet op, want er stond overal bewaking. Ws is dit omdat er een of andere expo is (tenminste, dat zagen we op de borden staan)
Dus toen zijn we maar naar de overkant gegaan en konden de foto van Mao heel goed zien.
Daarna nog doorgelopen tot aan de Verboden Stad.
Maar omdat we daar vorige week al geweest zijn, besloten we om verder te gaan.
We mochten niet dezelfde weg terug, dus we moesten maar zien waar we uitkwamen.
Ach, we komen echt wel een keer terug op de hotelkamer.
Het was wel leuk om door de straatjes te lopen, en uiteindelijk belandde we in de Wangfujingstreet.
Dus dat hadden we toch maar eens mooi gedaan.
Nu naar het metrostation en dan terug naar onze wijk.
Gelukkig pakte we nu wel de juiste uitgang en stonden we zo vlakbij ons hotel.
Intussen was het weer etenstijd, en we besloten een restaurant in te lopen.
Dat was geen verkeerde keuze, want hier hebben we overheerlijke dumplings gegeten.
Nu zit Yang in te ontspannen, zoals hij zelf zegt.
En ik spring ook zo onder de douche en dan in bed, want morgen hebben we weer een druk dagje voor de boeg.