Laatste dag Shanxi

Vandaag was een regenachtige dagje.
Toen we uit bed kwamen gingen we op ons gemakje ontbijten, maar toen zagen we dat het regende dus gingen we naar onze hotelkamer.
Het kamermeisje kwam en dat ze ons hotelkamer wilde poetsen.
Dus hebben we onze tablets gepakt.
We wilden wel naar de lobby maar ze kwamen niet, dus wilde we een film van Minoes kijken.
Maar dat kon niet want er stond er geen Minoes bij.
Toen hebben we Flodder gekeken en toen knapte het weer op.
Dus we gingen naar het Yingze park.
Daar zag ik iedereen klappen het leek wel de nationaal klap dag.
En ik ben met de olifanten op de foto geweest.
We moesten steeds op de kaart kijken, en toen we klaar waren gingen we nog naar de KFC en we hebben we daar heel lekker gegeten.
Daarna gingen we naar het hotel en ben ik nog in bad geweest.
(geschreven door yang)


Vandaag alweer een laatste verslagje uit Shanxi, de provincie waar Yang zijn eerste 2,5 jaar doorgebracht heeft.
Helaas begon de dag wat grauw, grijs, nat en koud.
Dus besloten we maar om op de kamer te blijven, want om ons kletsnat te laten regenen, daar hadden we geen zin.
Wel jammer, want we hadden graag nog naar het Yingze Park gegaan.
We hebben toen maar een filmpje gekeken, en op de kamer geluncht.
Gelukkig klaarde het weer in de loop van de middag op, en zijn we alsnog naar het Yingze Park gelopen.
Onderweg kwamen we een markt tegen.
Het leek wel koningsdag, ook allemaal oude spullen die ze verkochten.
Nadat we over de markt gelopen waren, zijn we verder gegaan naar het Yingze Park.
Het was hier mega druk.
Omdat we van de week de ronde langs het water hadden gelopen, besloten we om nu de andere kant van het park in te gaan.
Ook hier leek het wel koningsdag.
Er hingen vlaggetjes, mensen waren aan het zingen.
Ook was er een hele groep die aan het klappen was.
Wij keken onze ogen uit.
Halverwege het park kwamen we bij een soort van museum.
Dit was wel erg mooi.
Daarna weer verder het park in.
Daar zat een soort van bandje te spelen, en er stond een hele groep mensen te zingen.
Het klonk allemaal erg gezellig. Al maken sommige Chinezen toch niet zoveel kans bij de voice vrees ik.
Yang vond het allemaal maar vreemd, zijn blik sprak boekdelen.
Er werd regelmatig aan Yang gevraagd of ik zijn mama was (intussen ken ik wel wat kleine woordjes Chinees).
En als we dan ja zeiden, kreeg Yang een aai over zijn bol en ik een duim en een grote glimlach.
Het was echt een feestje om door het park te lopen.
We moesten wel regelmatig een plattegrond raadplegen, want mijn oriëntatie is niet van hoogstaande kwaliteit.
En het park heeft zoveel verschillende paadjes.
Maar ook de gebouwtjes lijken heel erg veel op elkaar.
We hebben samen toch weer wat afgelachen om alles wat we zagen.
Aan het einde van de middag vonden we het tijd om weer richting het hotel te gaan, want ik zou er niet aan moeten denken om in het donker in dit park te lopen, want dan denk ik niet dat we morgen op tijd zijn om naar de trein te gaan.
Onderweg naar het hotel zijn we nog bij de KFC geweest om een hapje te eten.
Het meisje kon gelukkig inmiddels tot 2 tellen, dus ik kreeg in een keer de goede bestelling.
Daarna zijn we verder gelopen naar het hotel.
Bij aankomst op de kamer, stond er een schaaltje met fruit en een bordje met vork en mesje.
Dat was wel een leuke verrassing.
Morgen worden we vroeg opgehaald, want dan worden we naar de trein gebracht.
Dan gaan we weer terug naar Beijing.
Onze laatste week, dus het aftellen naar de terugreis gaat alweer beginnen.